Giotto i ukryta twarz diabła w Asyżu

W SKRÓCIE

Materiał opisuje fresk „Śmierć św. Franciszka” w bazylice w Asyżu i jego ikonografię. Autor twierdzi, że podczas prac po trzęsieniu ziemi w 1997 r. historyk sztuki Chiara Frugoni dostrzegła w górnej chmurze ukrytą twarz diabła.

NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY

Fresk należy do cyklu 28 scen opartych na „Życiorysie większym” Bonawentury z 1263 r.
Scena łączy śmierć Franciszka, obrzędy pogrzebowe i wywyższenie jego świętości.
Frugoni w 2011 r. ogłosiła odkrycie domniemanej demonicznej twarzy w obłoku.
Tekst przedstawia różne interpretacje: od żartu artysty po symboliczny udział diabła w chwili śmierci.
Materiał wiąże fresk z debatami o franciszkańskim ubóstwie i podobieństwie Franciszka do Chrystusa.

KONTEKST

Asyż, bazylika św. Franciszka, około 1290–1295; św. Franciszek zmarł 3 października 1226 r.; Bonawentura napisał „Życiorys większy” w 1263 r.; odkrycie przypisano Chiary Frugoni w 2011 r. Materiał ma charakter interpretacyjny i opiera się na twierdzeniach przywołanych osób.