Linneusz i jego nieudany zegar kwiatowy

W SKRÓCIE

Wątek opisuje historię obserwacji dobowych ruchów roślin, prowadząc od dawnych przypuszczeń o ich „reakcji” na światło do badań nad wewnętrznym rytmem. Głównym punktem jest pomysł Carla Linneusza na zegar kwiatowy, oparty na roślinach otwierających i zamykających się o stałych porach.

NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY

Wspomniano wczesne obserwacje ruchów roślin od starożytności po XIX wiek.
De Mairan i Duhamel de Monceau opisali doświadczenia sugerujące dobowy rytm mimozy.
Linneusz stworzył listę 46 roślin do Horologium Florae, ale nie zbudował działającego zegara.
Autor wyjaśnia, że współczesne „zegary kwiatowe” w parkach to zwykle ozdobne kwietniki, nie projekt Linneusza.
Przywołano późniejsze próby odtworzenia pomysłu w różnych ogrodach botanicznych.

KONTEKST

Carl von Linné (Linneusz), Uppsala, Råshult, XVIII wiek; wcześniej m.in. Androsthenes z Thasos, Pliniusz Starszy, Albertus Magnus, Francis Bacon, Jean-Jacques d’Ortous de Mairan, Duhamel de Monceau, Karol Darwin, Wilhelm Pfeffer, Erwin Bünning.