Żeby nie zapomnieć

W SKRÓCIE

Tekst opowiada o związkach Juliusza Słowackiego z twórczością Jamesa Fenimore’a Coopera oraz o możliwym wpływie „Ostatniego Mohikanina” na życie i listy poety. Autor sugeruje, że Słowacki znał tę powieść i być może spotkał Coopera w Paryżu, ale pewne jest głównie to, że fascynował się jego książkami. Ważnym wątkiem jest też postać Kory Pinard, z którą poeta łączył imię bohaterki Coopera.

NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY

• Cooper był znany w Polsce już przed „Ostatnim Mohikaninem” dzięki „Szpiegowi”.
• Słowacki wspomina Coopera w listach z 1831–1832 i pisze o czytaniu jego romansów.
• Jedyną podaną informacją o spotkaniu Słowackiego z Cooperem jest wzmianka o uroczystym obiedzie w Paryżu w lipcu 1832.
• Słowacki nazywa pannę Pinard „Korą”, widząc w niej bohaterkę „Mohikanów”.
• Tekst przywołuje badania Anny Marii Rój i Katarzyny Westermark.

KONTEKST

Juliusz Słowacki, James Fenimore Cooper, Mickiewicz, Jean-Baptiste Pinard, Kora Pinard; Paryż, Rzym, Warszawa, Wilno; 1830–1832. Źródło ma charakter eseistyczny i miejscami opiera się na przypuszczeniach.