Autor twierdzi, że współczesne działania przeciwko Polsce mają charakter długiej, wielowarstwowej kampanii prowadzonej poniżej progu otwartej wojny. Uważa, że sam wywiad, który tylko obserwuje i raportuje, jest niewystarczający, a państwo powinno dać mu narzędzia do wywoływania kosztów, ryzyka i niepewności po stronie przeciwnika. Jednocześnie podkreśla potrzebę jasnych bezpieczników: decyzji politycznej na piśmie, kontroli parlamentarnej oraz granicy między działaniami przeciwko przeciwnikowi zewnętrznemu a polityką wewnętrzną.
Zaloguj się, aby zobaczyć pełną treść dokumentu.