Dokument opisuje obronę Poczty Polskiej w Gdańsku, która miała miejsce 1 września 1939 roku, na początku II wojny światowej. Pomimo przewagi niemieckich sił, polska załoga postanowiła stawić opór, co miało nie tylko znaczenie militarne, ale także symboliczne w kontekście walki o polskość w Gdańsku. Po heroicznej walce, która zakończyła się wybuchem pożaru i kapitulacją, 38 obrońców zostało rozstrzelanych przez niemieckie władze w październiku 1939 roku. Dokument podkreśla, że działania te były zbrodnią, ponieważ Poczta Polska w Gdańsku była obiektem polskim i jej załoga nie mogła być uznawana za partyzantów. Po wojnie pamięć o obrońcach kultywowano w różnych formach, takich jak pomniki, muzea, oraz nadawanie imienia Obrońców Poczty Polskiej różnym instytucjom i miejscom. Do dziś ich historia stanowi ważny element polskiej pamięci narodowej.
Zaloguj się, aby zobaczyć pełną treść dokumentu.