Żeby nie zapomnieć

W SKRÓCIE

Tekst opowiada o starożytnym malarzu Zeuksisie, którego niezwykły realizm miał zachwycać, oszukiwać widzów i inspirować późniejszych artystów. Najbardziej znana legenda głosi, że zmarł ze śmiechu po namalowaniu starej kobiety, choć autor podkreśla, że to raczej literacka fikcja.

NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY

• Zeuksis z Heraklei działał w V wieku p.n.e. i był chwalony przez starożytnych pisarzy.
• Jemu przypisuje się rozwój iluzjonizmu i trompe-l’oeil, kontynuowanego później w Rzymie i renesansie.
• Opowieść o konkursie z Parrasjosem pokazuje rywalizację dwóch malarzy i zwycięstwo pozoru nad pozorem.
• Motyw Zeuksisa pojawia się u Rembrandta, Vasariego, w literaturze Boccaccia, Cervantesa, Twaina, Kochanowskiego i Różewicza.

KONTEKST

Zeuksis, Parrasjos, Pliniusz Starszy, Apollodorus z Aten; V wiek p.n.e., później renesans i barok, a także Rembrandt (ok. 1662–1668) i Arent de Gelder (1685).