Średniowieczne gesty modlitewne w epitafium Wierzbięty

W SKRÓCIE

Tekst omawia średniowieczne znaczenie gestów modlitewnych i pokutnych oraz ich związek z „Epitafium Wierzbięty z Branic”. Autor pokazuje, że ukłony, klękanie i padanie na twarz były odczytywane jako wyraz wewnętrznej postawy człowieka wobec Boga.

NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY

Przywołano Augustyna i Tomasza z Akwinu jako autorów rozważań o związku ciała, duszy i modlitwy.
Opisano dominikańskie uporządkowanie gestów adoracyjnych w XIII wieku.
Wskazano siedem reguł modlitwy według Piotra Kantora.
Zestawiono postawę Wierzbięty z gestami pokuty i ewangelicznymi przykładami klękania.
Dzieło przypisano stylowi miękkiemu, a autorstwo obrazu pozostaje nieznane.

KONTEKST

Św. Augustyn, św. Tomasz z Akwinu, św. Dominik, Humbert de Romans, Piotr Kantor; odniesienia do średniowiecznej Europy, dominikanów i „Epitafium Wierzbięty z Branic”.