W SKRÓCIE:
Wątek opisuje kolejne nominacje osób związanych z Polską 2050 i innymi partiami do rad nadzorczych oraz spółek i instytucji państwowych. Autorka przedstawia te decyzje jako zaprzeczenie deklarowanego „odpolitycznienia”.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Wymieniane są nominacje do NFOŚiGW, Krajowej Grupy Spożywczej i Orlenu.
- Padają nazwiska osób kojarzonych z PL2050, PSL i Trzecią Drogą.
- Autorka sugeruje, że stanowiska są przyznawane działaczom partyjnym mimo zapowiedzi depolityzacji.
- Wspomniane są też wcześniejsze wypowiedzi polityków o „odpartyjnieniu” spółek i rad nadzorczych.
KONTEKST:
Materiał dotyczy wpisów z 2–9 lutego 2024 r. i odnosi się do decyzji kadrowych w spółkach oraz instytucjach państwowych, m.in. NFOŚiGW, Krajowej Grupie Spożywczej i Orlenie. To zestawienie ma charakter publicystyczny i polemiczny; przedstawione oceny i zarzuty pochodzą od autora wątku.
W SKRÓCIE:
Autorka podważa prestiż nagrody „Global Jurist of the Year” przyznanej Igorowi Tulei, wskazując na instytucję ją wręczającą i osoby z nią związane. Sugeruje też możliwe polityczne i środowiskowe powiązania wokół nagrody.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Nagrodę przyznaje CIHR przy Northwestern Pritzker School of Law.
- Autorka zwraca uwagę na osobę Megan Osadzinski opisaną jako związana z tym centrum.
- Przywołuje sprawę Thomasa Osadzinskiego, skazanego za pomoc ISIS.
- Wspomina o aktywności Megan Osadzinski w mediach społecznościowych i jej udostępnieniach wpisów Anny Adamskiej-Gallant.
- Wpis kończy się zarzutem, że polskie media bezkrytycznie powielają przekazy zaprzyjaźnionych polityków.
KONTEKST:
Materiał dotyczy lutego 2024, nagrody dla sędziego Igora Tulei, CIHR, Northwestern Pritzker School of Law, Megan Osadzinski, Thomasa Osadzinskiego oraz Anny Adamskiej-Gallant. To wpis publicystyczny i spekulatywny; przedstawia twierdzenia autorki, nie potwierdza ich samodzielnie.
W SKRÓCIE:
W wątku opisano biografię prokuratora Bogusława Olewińskiego, przedstawioną przez autora jako ważną dla zrozumienia mechanizmów „III RP”. Tekst łączy jego rzekomą współpracę z SB w PRL z późniejszymi działaniami jako prokurator w głośnych sprawach politycznych.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Autor twierdzi, że Olewiński był zarejestrowany jako tajny współpracownik SB ps. „Marian”.
- Wspomina jego aktywność w organizacjach młodzieżowych ZSMP i wyjazd do KRLD w ramach brygady młodzieżowej.
- Wskazuje, że w 2009 prokurator stawiał zarzuty Mariuszowi Kamińskiemu, Maciejowi Wąsikowi i współpracownikom CBA.
- Opisuje dalszy przebieg sprawy, w tym skierowanie aktu oskarżenia, uchylenie umorzenia i późniejsze skazanie oskarżonych.
- Całość ma charakter publicystyczny i ocenny, oparty na twierdzeniach autora.
KONTEKST:
Rzeszów, Prokuratura Rejonowa w Rzeszowie, PRL i III RP, lata 80. oraz lata 2009–2015. W tekście pojawiają się: Bogusław Olewiński, Janusz Tarnawski, Mariusz Kamiński, Maciej Wąsik, Donald Tusk i Wojciech Laczewski.
W SKRÓCIE:
Autor przedstawia prowokacyjny, satyryczny wywód o tym, że Polska rzekomo powinna być rządzona przez naturalizowanego Estończyka. Tekst łączy historyczne aluzje, krytykę polskiej klasy politycznej i wizję ustroju z elementami autorytarnymi.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Autor twierdzi, że Polacy nie umieją rządzić się sami i wylicza przykłady obcych lub spolonizowanych władców.
- Odrzuca federalizację z UE oraz „rodzimą dyktaturkę” jako złe opcje.
- Wskazuje Estonię jako najlepszy wybór: mały kraj, antyrosyjskie nastawienie i sprawne instytucje.
- Sugeruje przejęcie władzy przez Estończyków, internowanie liderów partii i fałszowanie wyborów jako „rozwiązanie”.
- Tekst ma charakter skrajnie ironiczny i publicystycznie prowokacyjny.
KONTEKST:
Wątek opublikowano 30 marca 2025 roku; odnosi się do Polski, Estonii, UE, Rosji, Ukrainy/państw bałtyckich, dynastii litewskiej, Węgier, Litwy i Czech. Materiał jest wyraźnie spekulatywny i satyryczny.
W SKRÓCIE:
Autor porównuje dzisiejszą sytuację Polski po rozmowach USA-Rosja do średniowiecznej Europy wielobiegunowej, a nie do Monachium czy Jałty. Twierdzi, że lepszą analogią jest XIV wiek za Kazimierza Wielkiego, gdy Polska funkcjonowała między trzema potęgami i musiała lawirować między sojuszami.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Polskie lęki wobec USA-Rosja autor wiąże z historycznymi doświadczeniami świata dwubiegunowego.
- Za bliższą analogię uznaje Europę XIV wieku: papiestwo, cesarstwo i Zakon Krzyżacki.
- Podkreśla, że wówczas kluczowe były zmienne alianse, kryzysy i ograniczona dominacja jednej siły.
- Równolegle sugeruje, że współczesna Polska i region mają czas na konsolidację bez całkowitej zależności od wielkich mocarstw.
- W jego ujęciu dzisiejsza Ukraina odpowiada ówczesnej Litwie.
KONTEKST:
Materiał odnosi się do rozmów USA-Rosja, Polski, Europy Wschodniej, XIV wieku, Kazimierza Wielkiego, papiestwa, cesarstwa, Zakonu Krzyżackiego i Ukrainy. To publicystyczna analogia historyczna autora, przedstawiona jako jego interpretacja.
W SKRÓCIE:
Autor twierdzi, że w Krakowie narasta panika wokół rzekomych trutek, a władze miasta nie organizują skutecznego monitoringu ani wiarygodnego zbierania danych. Jego zdaniem prosty, skoordynowany system zgłoszeń, zabezpieczania próbek i publikowania wyników mógłby ograniczyć chaos. Wpis podkreśla, że na początku mogły wystąpić realne zatrucia psów, ale od dwóch tygodni — według autora — nie podjęto spójnych działań.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Autor krytykuje brak reakcji władz Krakowa.
- Proponuje mały zespół do monitoringu i weryfikacji zgłoszeń.
- Wskazuje na narastającą panikę i mnożenie się doniesień.
- Twierdzi, że pierwsze przypadki zatruć psów mogły być realne.
- Uważa, że od dwóch tygodni nie ma skoordynowanego ustalania faktów.
KONTEKST:
Kraków, luty 2025; wpis w formie komentarza do doniesień o rzekomych trutkach i zatruciach psów. Ostrzeżenie: materiał zawiera oceny i twierdzenia autora, których nie da się tu samodzielnie zweryfikować.
W SKRÓCIE:
Autor twierdzi, że po 1989 roku polski biznes zbyt często wybierał łatwą, wizerunkową filantropię zamiast długofalowego wspierania nauki, edukacji i inicjatyw społecznych. Wskazuje, że taki model daje firmom legitymizację społeczną, ale nie buduje trwałego kapitału społecznego.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Krytyka dotyczy modelu dobroczynności opartego na pojedynczych, efektownych darowiznach.
- Autor przeciwstawia temu stałe wsparcie badań naukowych i lokalnych inicjatyw.
- Wskazuje, że małe, regularne działania biznesu mogą realniej zmieniać społeczeństwo.
- Twierdzi, że medialna filantropia wzmacnia myślenie o „praniu wizerunku”.
- Pada porównanie do wzorców zachowań historycznej szlachty.
KONTEKST:
Materiał to publicystyczna krytyka polskiego modelu filantropii po 1989 roku; pojawia się odniesienie do Owsiaka, InPostu, biznesu, szpitali, badań naukowych, trzeciego sektora i historycznej szlachty.
W SKRÓCIE:
Autor przedstawia własną wizję powojennego ładu w Europie, w którym kluczowe są: osłabiona Rosja, wycofujące się USA i rozpadnięta UE. Twierdzi, że Zachód powinien dążyć do „strategicznej pauzy” z podziałem stref wpływów, aby uniknąć wojny na dwa fronty i ograniczyć ryzyko nowej agresji.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Najważniejszym celem ma być niedopuszczenie do ataku na państwo NATO, niekoniecznie pełne zabezpieczenie Ukrainy.
- Autor sugeruje ograniczony powrót rosyjskiego gazu do Europy, najlepiej tranzytem przez Ukrainę i w mniejszej skali.
- Taki układ miałby, jego zdaniem, wspierać interesy USA, Niemiec i Polski oraz obniżyć koszty transformacji energetycznej.
- Ostrzega, że OZE bez atomu i bez taniego gazu mogą według niego zdestabilizować europejskie gospodarki.
- Wskazuje na napięcie między interesami Polski, Niemiec i Ukrainy oraz pyta, czy Polska ma alternatywę wobec takiego scenariusza.
KONTEKST:
Wpis z 8 stycznia 2025 r. dotyczy Rosji, Ukrainy, USA, UE, Niemiec i Polski. To komentarz opiniotwórczy i spekulatywny; przedstawia twierdzenia autora, nie potwierdzone fakty.
W SKRÓCIE:
Autor przedstawia polską prezydenturę jako funkcję o charakterze symbolicznym, porównywaną do monarchii elekcyjnej. Twierdzi, że skuteczny kandydat musi ucieleśniać sprzeczne potrzeby społeczeństwa: być jednocześnie swojski i majestatyczny.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Tekst interpretuje wybory prezydenckie przez pryzmat marketingu politycznego i narodowych wyobrażeń.
- Przywołuje Wałęsę, Kwaśniewskiego, Lecha Kaczyńskiego, Komorowskiego i Dudę jako kolejne warianty tej samej opowieści.
- Nawrocki zostaje opisany jako kandydat najlepiej pasujący do aktualnych oczekiwań, a Trzaskowski jako mniej zgodny z tym wzorcem.
- Autor sugeruje, że wcześniejszy „podręcznik” polityczny może się dezaktualizować wraz ze zmianą społeczeństwa.
- Pojawia się też uwaga o prerogatywie prezydenta do rozwiązywania parlamentu, zestawiona z tradycją wschodnią.
KONTEKST:
Materiał to wątek z 25 listopada 2024 r. dotyczący polskiej prezydentury i kandydatów w wyborach. Wspomina m.in. Nawrockiego, Trzaskowskiego, Lecha Wałęsę, Aleksandra Kwaśniewskiego, Lecha Kaczyńskiego, Bronisława Komorowskiego i Andrzeja Dudę. To publicystyczna interpretacja autora, a nie opis potwierdzonych faktów.
W SKRÓCIE:
Autor przedstawia analizę elit jako grup posiadających rzadkie zasoby i potrzebujących mitologii, która uzasadnia ich pozycję. Twierdzi, że polskie elity polityczne po 1989 roku nie zbudowały spójnego etosu ani narracji.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Elity utrzymują władzę dzięki legitymizacji, kooptacji i kontrolowaniu emocji społecznych.
- W III RP zabrakło wspólnego etosu elit oraz trwałych networków kształtujących tożsamość.
- Autor przeciwstawia słabą mitologię polityków „elitom rozproszonym” – technokratom i państwowcom.
- Wskazuje konkretne efekty ich pracy: informatyzację państwa, modernizację armii, Baltic Pipe i inne reformy.
- Jako główne przyczyny sukcesu Polski podaje szczęście geopolityczne, wejście do UE i pracowitość społeczeństwa.
KONTEKST:
Materiał dotyczy Polski po 1989 roku, szczególnie III RP, komunizmu, PRL, „Solidarności”, inteligencji oraz obecnych elit politycznych i technokratycznych. To publicystyczna interpretacja autora, zawierająca oceny i uogólnienia.
W SKRÓCIE:
Autor twierdzi, że w aktualnym projekcie ustawy o związkach partnerskich nie ma domniemania, iż dziecko urodzone w takim związku pochodzi od partnera-mężczyzny. Według niego może to utrudnić dochodzenie alimentów i wymusić wcześniejsze ustalenie ojcostwa, jeśli dziecko nie zostało uznane.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- W projekcie ma brakować domniemania ojcostwa wobec partnera mężczyzny.
- Autor wskazuje na problem w związkach heteroseksualnych.
- Bez uznania dziecka matka miałaby najpierw pozywać o ustalenie ojcostwa.
- Autor ocenia to jako rozwiązanie niekorzystne dla kobiet.
- Wątpliwość dotyczy też tego, czy projekt nie zakładał wyłącznie związków jednopłciowych.
KONTEKST:
Materiał dotyczy projektu ustawy o związkach partnerskich opisanego 23 października 2024 r.; są to twierdzenia autora, niepotwierdzone w materiale.
W SKRÓCIE:
Autor przedstawia historię relacji między sprawiedliwością a praworządnością, od dawnych społeczeństw po współczesne państwo prawa. Twierdzi, że formalnie poprawne prawo nie gwarantuje sprawiedliwych efektów, a polski spór o sądy ujawnia konflikt między zasadami proceduralnymi i poczuciem słuszności.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Sprawiedliwość autor wiąże z emocją sprzeciwu wobec niesłusznego traktowania.
- Omawia przejście od zwyczaju i sędziego do nowoczesnego prawa oraz praworządności.
- Przywołuje Niemcy i dekret Hindenburga z 1933 roku jako przykład legalnego przejęcia władzy.
- Krytykuje reformy KRS i działania z lat 2015–2024 jako źródło dalszej destabilizacji.
- Twierdzi, że formalizm części sędziów może prowadzić do skutków sprzecznych ze sprawiedliwością.
KONTEKST:
Mowa o sporze wokół polskiego wymiaru sprawiedliwości, KRS, KSSiP, reform z 2015 i 2017 roku oraz orzeczeń Sądu Najwyższego. Wątek porównuje polską sytuację z historycznymi przykładami z Grecji, XIX-wiecznej Europy i Niemiec z 1933 roku.
W SKRÓCIE:
Autor ocenia, że wystawa w MIIWŚ była bardzo dobra, bo przedstawiała II wojnę światową szeroko i w perspektywie globalnej. Jednocześnie twierdzi, że można było dodać więcej polskich akcentów, ale nie zmieniałyby one zasadniczej jakości ekspozycji.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Wystawa jest chwalona za uniwersalną, światową narrację o II wojnie światowej.
- Autor uważa, że polskie wątki są obecne, choć nie stanowią głównej osi.
- Machcewicz miał, według autora, nie zgodzić się na zmiany z powodów politycznych.
- PiS miał usunąć Machcewicza i zastąpić go Nawrockim, który dodał własne akcenty.
- Zdaniem autora spór został rozdmuchany politycznie, choć sama wystawa pozostała dobra.
KONTEKST:
Mowa o wystawie w MIIWŚ, o zmianach wprowadzanych po odsunięciu Machcewicza i o roli Nawrockiego; materiał odnosi się też do PiS oraz do polityki historycznej.
W SKRÓCIE:
Autor twierdzi, że w Polsce wybory prezydenckie służą głównie agregacji poparcia dla partii, a nie budowie niezależnej prezydentury. Po 2001 roku koszty kampanii i znaczenie subwencji budżetowych sprawiły, że realną szansę na zwycięstwo mają kandydaci zaplecza partyjnego.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Wybory prezydenckie mają według autora ujawniać hierarchię partii i testować nowych graczy.
- Finansowanie z budżetu oraz rosnące koszty kampanii uzależniły kandydatów od dużych partii.
- Donald Tusk i PiS mieli wybierać kandydatów bardziej posłusznych niż samodzielnych liderów.
- Autor ocenia, że frekwencja w wyborach parlamentarnych 2023 osłabiła dawny mechanizm prezydencki.
- Jako możliwy scenariusz wskazuje kontrolowaną porażkę PiS albo niespodziewany sukces kandydata niezależnego.
KONTEKST:
Materiał odnosi się do wyborów prezydenckich w Polsce, kampanii z lat 2001, 2010, 2015 i 2020 oraz do frekwencji i wyniku wyborów parlamentarnych 2023. Występują m.in. Bronisław Komorowski, Andrzej Duda, Donald Tusk, Lech Kaczyński, Paweł Kukiz i Szymon Hołownia. To komentarz publicystyczny i analityczny, zawierający autorskie oceny i przewidywania.
W SKRÓCIE:
Autor twierdzi, że CPK nie jest projektem gigantomanii, lecz próbą dorównania zachodniej średniej. Uważa też, że sprzeciw obozu rządzącego wobec projektu jest politycznie nieracjonalny i może wynikać z komunikacyjnego zamknięcia na głosy umiarkowanych wyborców.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- CPK zostaje przedstawione jako projekt mający gospodarczy sens.
- Według autora rządzący nie zyskują politycznie na hamowaniu inwestycji.
- Autor porównuje możliwą rezygnację z CPK do decyzji PiS w sprawie aborcji po wyroku TK.
- Pada teza o „zepsutym ekosystemie informacyjnym” i słuchaniu głównie radykałów.
- Autor sugeruje też, że na postawę Donalda Tuska może wpływać starzenie się, ale traktuje to jako przypuszczenie.
KONTEKST:
Wątek dotyczy CPK, Donalda Tuska, PO, PiS i wyroku TK w sprawie aborcji. Materiał ma charakter publicystyczny i zawiera oceny oraz spekulacje autora.
W SKRÓCIE:
Autor twierdzi, że słowa Kalego z „W pustyni i w puszczy” odzwierciedlają logikę etyki plemiennej, w której normy obowiązują głównie wobec własnej grupy. Z tego wyprowadza historyczny rozwój od lojalności wobec rodu i plemienia, przez państwo i nacjonalizm, aż po współczesny uniwersalizm praw jednostki.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Kali ma według autora ilustrować moralność opartą na lojalności wobec „swoich”.
- Autor opisuje przejście od etyki plemiennej do państwowej i narodowej.
- Nacjonalizm przedstawia jako etap, który może prowadzić do zbrodni na dużą skalę.
- Współczesny uniwersalizm etyczny ma być reakcją na te procesy.
- Autor ocenia spór o „kancelowanie” Sienkiewicza jako mniej istotny niż edukacyjny kontekst lektury.
KONTEKST:
Mowa o „W pustyni i w puszczy”, postaci Kali oraz Henryku Sienkiewiczu; pojawiają się też odniesienia do Papui-Nowej Gwinei, monarchii oświeceniowych, zasady suwerenności ludu i nacjonalizmu. To komentarz interpretacyjny i ocenny autora.
W SKRÓCIE:
Autor przedstawia historię CBA, afery gruntowej i sprawy Sawickiej jako spór o to, gdzie kończy się skuteczna walka z korupcją, a zaczyna łamanie procedur. Twierdzi, że media, zwłaszcza Gazeta Wyborcza, zbudowały silne polityczne narracje, które wypaczyły ocenę zarówno działań służb, jak i wyroków sądów.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Opisuje przemiany polskiej polityki po upadku SLD, wzrost znaczenia PiS i PO oraz projekt IV RP.
- Przedstawia CBA jako narzędzie walki z korupcją, ale zarzuca jego kierownictwu przekraczanie procedur.
- Sprawę Sawickiej autor przywołuje jako przykład spornej oceny działań operacyjnych i medialnej histerii.
- W sprawie Leppera i afery gruntowej twierdzi, że brak dowodów na polityczne zlecenie działań przeciwko niemu.
- Uważa, że skrajne narracje po obu stronach utrwaliły spór i doprowadziły do politycznego wykorzystania sprawy.
KONTEKST:
Mowa o wydarzeniach z lat 2005–2015, z udziałem m.in. Lecha Kaczyńskiego, Donalda Tuska, Andrzeja Leppera, Mariusza Kamińskiego, Macieja Wąsika, Beaty Sawickiej i sędziego Tomasza Łączewskiego. Materiał ma charakter publicystyczny i zawiera oceny oraz twierdzenia autora.
W SKRÓCIE:
Autor dzieli polską politykę po 1989 roku na trzy okresy: postkomunistyczny, duopolu PO-PiS i etap przejściowy po 2015 roku. Twierdzi, że dawny spór o transformację wyczerpał się, a dziś rywalizacja tożsamościowa zastępuje realne podziały społeczne.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Lata 1993–2003 autor opisuje jako epokę postkomunistyczną z przewagą SLD i sporem o PRL.
- Okres 2005–2014 to duopol PO-PiS, oparty na podziale na beneficjentów i malkontentów transformacji.
- Po 2015 roku, zdaniem autora, stary konflikt się rozpada, a partie szukają nowych osi sporu.
- Ważne tło stanowią: UE, relacje z Rosją i Niemcami, kryzys migracyjny oraz wojna w Ukrainie.
- Autor uważa, że nadchodzi nowa, chaotyczna faza polityki, w której Polska będzie musiała podejmować trudniejsze wybory.
KONTEKST:
Polska po 1989 roku; okresy: 1993–2003, 2005–2014, po 2015 roku; w tle akcesja do UE, kryzys migracyjny, agresja na Ukrainę 24.02.2022, premiera książki zapowiedziana na 5 października.
W SKRÓCIE:
Autor opisuje, jak koszty sądowe i zasady zwrotu kosztów zastępstwa ograniczają realny dostęp do wymiaru sprawiedliwości w Polsce. Twierdzi, że w wielu sprawach opłacenie procesu i pełnomocnika czyni dochodzenie roszczeń nieopłacalnym.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Opłaty sądowe i koszty prawników autor uznaje za główną barierę dla zwykłych ludzi.
- Zwrot kosztów zasądzany jest zwykle według stawek urzędowych, a nie rzeczywiście poniesionych wydatków.
- System ma zniechęcać do spraw drobnych, ale trudnych dowodowo, przez co – zdaniem autora – sprzyja nieuczciwości.
- Autor krytykuje historyczne źródła obecnych przepisów i ich oderwanie od realiów rynku.
- Wspomina też o zmianach rozporządzenia za czasów Borysa Budki, które jego zdaniem nie zmieniły praktyki.
KONTEKST:
Materiał dotyczy Polski, prawa cywilnego i zasad zwrotu kosztów procesu; przywołuje także porównania z Niemcami oraz przykłady z praktyki sądowej. Oceniający ton i anegdotyczny charakter wskazują, że to publicystyczna krytyka systemu, a nie neutralny opis.
W SKRÓCIE:
Autor zestawia wybrane wydarzenia z historii Rosji i ZSRR, by argumentować, że przemoc wobec ludności cywilnej była stałym elementem ich działań. Tekst kończy się odniesieniem do wojny rosyjsko-ukraińskiej i ma charakter oskarżycielskiego przeglądu historycznego.
NAJWAŻNIEJSZE PUNKTY:
- Przywołane są przypadki od Nowogrodu i Baturyna po Warszawę, Kijów, Pragę, Budapeszt, Pragę i Afganistan.
- Autor łączy represje, deportacje, egzekucje, gwałty i niszczenie miast z polityką rosyjską i sowiecką.
- Szczególne miejsce zajmują Katyń, Wielki Głód, okupacja wschodniej Polski, Chechnia i wojna w Gruzji.
- W ostatniej części tekst przechodzi do wojny Rosji z Ukrainą, wskazując na zbrodnie wobec cywilów.
KONTEKST:
W materiale pojawiają się historyczne daty od 1570 do 2022 roku oraz miejsca: Novgorod, Batouryn, Warszawa, Wilno, Katyń, Budapeszt, Praga, Afganistan, Czeczenia, Gruzja i Ukraina. To publicystyczny, polemiczny przegląd wydarzeń, oparty na twierdzeniach autora.