Materiał opisuje twierdzenia o przybyciu niemieckiego U-boota do Argentyny w lutym 1945 roku i przewiezieniu z niego skrzyń oraz „skarbu” do Buenos Aires i Patagonii. W tekście pojawia się syndykat powierników, którzy mieli przejmować transporty oraz zarządzać depozytami w argentyńskich bankach. Autor łączy te wydarzenia z działalnością niemieckich sieci finansowych i wywiadowczych oraz kontaktami z Evą Duarte i Juanem Perónem.
Autor opisuje amnestię dla niemieckich przemysłowców skazanych za zbrodnie wojenne oraz późniejsze kariery wybranych postaci, takich jak Alfred Krupp, Friedrich Flick, Hermann Abs i Kurt Becher. Wątkiem przewodnim jest teza, że osoby związane z gospodarką III Rzeszy odegrały znaczącą rolę w powojennym odrodzeniu gospodarczym Niemiec i europejskiej integracji. W materiale pojawia się też odniesienie do umorzenia długów III Rzeszy oraz ostrzeżenie przed niemieckimi ambicjami dominacji gospodarczej.
Jesienią 1983 roku ćwiczenia NATO Able Archer 83 miały, według materiału, niemal doprowadzić do globalnej konfrontacji nuklearnej. Tekst opisuje napięcia zimnej wojny, radziecką operację RYAN, rolę Rainera Ruppa i Ryszarda Kuklińskiego oraz to, że brak jednoznacznych dowodów skłonił Moskwę do wstrzymania się od ataku. Autor podkreśla też, że w Waszyngtonie nie zdawano sobie sprawy, jak blisko reakcji była strona radziecka.
Post opisuje aliancką operację SAFE-HAVEN, uruchomioną w 1944 roku, której celem było blokowanie niemieckiego wywozu złota, walut i innych aktywów do krajów neutralnych oraz zabezpieczenie ich na potrzeby reparacji wojennych. Autor wspomina też o sporach między amerykańskimi instytucjami co do przyszłości Niemiec po wojnie oraz podaje szacunki dotyczące niemieckich aktywów w Szwajcarii i działalności niemieckich sieci w Hiszpanii.
Autorka opisuje, jak według niej doszło do przejęcia władzy przez Hamas po wyborach w Palestynie i jak reakcja Kwartetu, USA, UE oraz Izraela miała utrwalić podział między Fatahem a Hamasem. W tekście pojawia się także wątek bojkotu finansowego, prób rozmów o rządzie jedności oraz porównań do innych ruchów uznawanych za terrorystyczne. Dodatkowy wpis polemizuje z komentarzami sugerującymi, że wszystko zaczęło się dopiero 7 października.
Autor opisuje tajną naradę niemieckich przemysłowców z 10 sierpnia 1944 roku w Sztrasburgu, zainicjowaną przez Martina Bormanna. Według relacji omawiano przygotowanie powojennej przyszłości Niemiec, w tym kamuflowanie powiązań z III Rzeszą, tworzenie spółek z zagranicznymi partnerami oraz przerzut kapitału, patentów i kadr do krajów neutralnych. W materiale pojawia się też program operacji „Lot Orła”, dotyczący wywozu majątku SS i budowy powojennej sieci gospodarczej.
Autor opisuje spotkanie Himmlera z Bormannem w Monachium w listopadzie 1942 roku jako początek przygotowań do działania NSDAP po ewentualnej klęsce Niemiec. Następnie przedstawia twierdzenia o tajnych naradach z przemysłowcami i bankierami oraz o ewakuacji kapitału, złota, platyny, diamentów i dzieł sztuki do Argentyny. W tekście pojawiają się też szczegóły o udziale konkretnych osób i okrętów podwodnych w tej operacji.
Post podważa popularny obraz Wirtschafswunder jako efektu wyłącznie pracowitości i talentu Niemców oraz Ludwiga Erharda. Autor przywołuje rewizjonistyczne interpretacje, według których powojenny rozwój przemysłu miał wynikać m.in. z wojennych inwestycji, rabunku zasobów w okupowanej Europie, przesunięć siły roboczej, ograniczonego znaczenia Planu Marshalla i wcześniejszych planów elit nazistowskich. W drugim wpisie koryguje błąd w przypisie dotyczący osoby powieszonej po Norymberdze.
Post opisuje, jak niemiecka diaspora i niemieckie firmy miały wpływać na rozwój paragwajskiego rolnictwa. Wspomina o mennonitach w Gran Chaco, potomkach Niemców z Brazylii oraz o inwestycjach i technologiach wspierających produkcję soi, bydła i upraw szklarniowych. Autor przywołuje też działalność firmy Agri Terra KG i rodziny Pfau jako przykład zaangażowania w sektor agrarny.